Yansıma

Küçük bir parçanın büyük umutlarıydık biz.
Varolduğundan beri habersiz nefes alan.
Kenarda bekleyen.
Bazen gözlerini yumarak kendini sıkan.
Garip umutlardık biz.
Güneş doğduğunda büyüyen.
Gecenin karanlığında ruha karışan.
Ama asla küçük bir parçaya ait olduğunu unutmayan.
Aldığı nefesi hor görmeyen umutlardık biz.
Baktığı zaman umudu gören.
İçine serinlik gelen umutlar.
Ama nefes alamayınca..yok olan.
Bir anda.
Çekip giden asi umutlardık.
Geçmişdede şimdide..
Biz siyah ışığın değdiği umutlardık.
Asla parlamayan.